تفسیر آیات ۳۴ و ۳۵ ، سوره توبه ( نوشتاری ) مفسر : حضرت آیت الله علامه طباطبایى

تفسیر آیه ۶۰ ، سوره انفال ( نوشتاری ) مفسر : حضرت آیت الله علامه طباطبایى
22 دی 1396
تفسیر آیات ۳۴ و ۳۵ ، سوره توبه ( نوشتاری ) مفسر : حجت الاسلام المسلمین قرائتی
1 بهمن 1396

تفسیر آیات ۳۴ و ۳۵  ، سوره توبه

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ کَثِیراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ لَیَأْکُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ  اللَّهِ وَ الَّذِینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّهَ وَ لا یُنْفِقُونَها فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ * یَوْمَ یُحْمى عَلَیْها فِی نارِ جَهَنَّمَ فَتُکْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما کَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ فَذُوقُوا  ما کُنْتُمْ تَکْنِزُونَ *

ای کسانیکه ایمان آورده اید بدرستی بیشتر علماء و راهبان دارائیهای مردم را به ناحق تصرف می کنند و از راه خداجلوگیری می نمایند، و کسانی که طلا و نقره را بصورت گنج ذخیره می کنند و آن را در راه خدا انفاق نمی کنند، آنها را به عذابی دردناک بشارت بده *  روزی که آن گنجهارا در آتش جهنم سرخ کنند و با آن پیشانیها و پهلوهاو پشتهایشان را داغ زنند وگویند: این آن گنجی است که برای خودتان ذخیره کرده بودید، پس بچشید آنچه را اندوخته اید ،

خلاصه تفسیر المیزان :

 (یا ایها الذین امنوا ان کثیرا من الاحبار و الرهبان لیاکلون اموال الناس بالباطل و یصدون عن سبیل الله و الذین یکنزون الذهب و الفضه و لاینفقونها فی سبیل الله فبشرهم بعذاب الیم ):

(ای کسانیکه ایمان آورده اید بدرستی بیشتر علماء و راهبان دارائیهای مردم را به ناحق تصرف می کنند و از راه خداجلوگیری می نمایند، و کسانی که طلا و نقره را بصورت گنج ذخیره می کنند و آن را در راه خدا انفاق نمی کنند، آنها را به عذابی دردناک بشارت بده )،

این جمله توضیح مطلبی است که در آیه (۲۹) بیان شد که ( علماء و راهبان یهود ومسیحیت ایمان درستی ندارند و آنچه را که خدا حرام دانسته تحریم نمی کنند وبه دین حق هم نمی گروند)، و تصرف در مال مردم مهمترین مصداق عدم پایبندی آنها به محرمات الهی است ، اینها اموالی را که مردم به جهت تظاهر آنهابه زهد به ایشان می دهند تصرف می کنند و ربا می خورند و رشوه می گیرند واموال مخالفانشان را غصب می کنند تا حکم به ناحق نمایند یا از مردم پول می گیرند و به آنها اوراقی مبنی بر آمرزیده شدن می دهند، یعنی بهشت را به آنان می فروشند با آنکه بهشت متعلق به آنها نیست و آن را به بهای اعمال نیک می دهند نه با پول یا بگوییم اینها از سلاطین و ثروتمندان پول می گرفتند و در مقابل ، حلال خدارا حرام و حرام او را حلال می نمودند که این عمل عین همان اخذ رشوه در برابرحکم است ، اما در تعدی و ستم آنان همین بس که قباله مغفرت و بهشت را به مردم می فروختند و همچنین اینها راه خدا را سد می نمودند، یعنی سد راه حکومت عادله دینی بودند و نمی گذاشتند که آن حکومت به اغراض و اهدافش که همان اصلاح مردم و سعادت آنان است برسد. و همچنین با جمع آ وری تجهیزات ، با اهل دین به محاربه بر می خاستند،مانند آنچه در جنگهای صلیبی و کشور گشائی واقع شد و همیشه بر این روش بوده اند که در راه دین خدا کارشکنی کرده اند و در جهت تشویق و توسعه تمایلات مطابق مرامشان کوشیده اند وفساد و انحطاط را در جوامع گسترده اند،بگونه ای که جوامع تنها به مسائل پست حیوانی و امور شکم و مادون آن سرگرم باشند و این کارشکنی ها و توطئه ها بر علیه اسلام ، تا امروز هم ادامه دارد. آنگاه در ادامه ، مسأله مال اندوزی را مطرح می نماید که اختصاص به اهل کتاب ندارد و مطلبی مطلق است و شامل مسلمین نیز می شود که می فرماید:کسانی که طلا و نقره را انبار کرده و حبس می نمایند و برای خود گنج می اندوزندو مانع از جریان پول در بین مردم در معاملات اقتصادی می شوند و نمی گذارنداقتصاد جامعه بارور گردد و همه مردم از آن ذخایر بهره مند شوند و همچنین آنهارا در راه خدا انفاق هم نمی کنند، مثلا برای امر جهاد یا حفظ مصالح دین که قوام دین متوقف بر آنهاست ، اموال خود را صرف نمی نمایند. در این صورت ای پیامبرما، آنها را به عذابی دردناک نوید بده ، چون ایشان مصالح خود و اولادشان را بر حاجات قطعی جامعه دینی ترجیح داده و خودشان را بر پروردگارشان مقدم نموده اند و این امر خیانت به خدا و رسول اوست .

(یوم یحمی علیها فی نار جهنم فتکوی بها جباههم و جنوبهم وظهورهم هذا ما کنزتم لانفسکم فذوقوا ما کنتم تکنزون ):

(روزی که آن گنجهارا در آتش جهنم سرخ کنند و با آن پیشانیها و پهلوهاو پشتهایشان را داغ زنند وگویند: این آن گنجی است که برای خودتان ذخیره کرده بودید، پس بچشید آنچه را اندوخته اید)،

(احماء) یعنی داغ کردن ، می فرماید: این عذاب دردناکی که به آنان بشارت دادیم ، در روزی است که آن طلا و نقره ها در آتش جهنم گداخته می شوند و آنگاه با همان برپیشانی و پهلو و پشت آنها داغ می نهند و می گویند،این همان اندوخته هایی است که برای خود جمع کرده بودید، اینک همانها رابچشید که امروز بصورت عذاب برایتان در آمده و اینکه از میان اعضاء پیشانی وپهلو و پشت را نام برد، بعید نیست اشعار بر این مطلب داشته باشد که اینها دربرابر پول خضوع و سجود داشته و آن را می پرستیدند و پول را پشت و پناه خودمی دانستند و به آن متکی بودند و سجده با پیشانی است و اتکا بوسیله پشت وپناه بردن به چیزی با پهلو صورت می گیرد و لذا همین اعضاء آنها داغ زده می شود، به هر صورت خدا داناست . و در آخر می فرماید که به آنها گفته می شود این همان چیزیست که برای خوداندوختید، پس بچشید آن را که با دست خود پیش فرستاده اید.

منبع : ترجمه تفسیر المیزان حضرت آیت الله علامه طباطبایى (رحمه الله)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *